Kurban, gelişme yolunda insan dünyasının başlangıcını gösteren bir dönüm noktasıdır. Çünkü menfaat hayvani,kurban ise insanidir. Menfaat, siyaset ve siyasi ekonominin kurban ise din ve etiğin en temel mefhumlarından biri haline gelecektir.
Hayvan varoluşunun prensibi etkinlik, yararlılık, pragmatikliktir. İnsan varoluşunun prensibi-şayet insansa- bu olmaz. Hayvan doğaldır. İnsan doğaüstüdür; irrasyonel, anlaşılmaz, inanılmazdır ve dahi rasyonel olarak imkânsızdır. Eğer bunlardan ibaret değilse o, yoktur; en azından insan olarak yoktur.
"O halde el, yalnızca emeğin organı değildir. " der Engels, "Emeğin ürünüdür de. " " Ancak emeğin, gittikçe yeni işlemlere uygulanmasıyla geliştirilmiş kasların, eklemlerin ve daha uzun aralıklarla kemiklerin kalıtsal yoldan geçmesi; bu kalıtsal inceliğin yeni ve giderek daha karmaşık duruma gelmiş işlemlere giderek yenilenen bir biçimde uygulanması; insan elini, Raffaello'nun tablolarını, Thorvaldsen'in heykellerini, Paganini'nin müziğini yaratabilecek bu yüksek yetkinlik düzeyine kadar getirmiştir."