Cezaevi gibi karamsar bir ortamı bile merakla okunmasını sağlayan yazar kemal Varol
kitap gerçekten de övüldüğü kadar varmış okuduğum ilk Kemal Varol kitabı idi ama son olmayacak belli ki:)
Her kitabın bir okuma zamanının olduğunu düşünüyorum aylarca kitaplıgimda durdu herşeyden kendimi somutladigim kimseyle konuşmadığım bir dönemde okumaya başladım bu ben, resmen beni yazmışlar diyodum yataktan kalkmaya bile üşenen hiçbir şey yapmayan günleri bomboş geçen oblomov..
İşte tam bende oblomovluk yaparken tanıştım bu kitapla akıcı bir dili var başlarken gözüm korkmuştu ama okudukça saatlerin nasil geçtiğini anlamadim okunması gerekilen bir kitap olduğunu düşünüyorum
Yazarın okuduğum ilk kitabı idi. Somuncu Babayı isim olarak bilirdim okuduktan sonra sanki tanıyormusum gibi bir etki bıraktı
Elimden bırakamadım bir günde bitirdim okuduğum sayfalarda kendimi bulduğum oldu çevremdekilere de şiddetle tavsiye ediyorum okumak isteyen ertelemeden başlasın derim herkese iyi okumalar:)