İtiraf etmek gerekir ki bu dünyada fiziksel ve ahlaksal açıdan biraz fazla yakınmış olabiliriz.
“Sizi bütün kalbimle seviyorum.” dedi Cunegonde, “fakat ruhum görüp geçirdiklerimden dolayı hala dehşet içinde.”
“Her şey güzel olacak,” dedi Candide, “bu yeni dünyanın denizi bile Avrupamızdaki denizlerden çok daha iyi. Su çok sakin ve daha düzenli rüzgarlar var. Kesinlikle bu yeni dünya, olabilecek evrendekinin en iyisi.”
“Tanrı bahşetsin!” diye cevap verdi Cunegonde, “Ancak kendi dünyamda öylesine bahtsızım ki kalbimi neredeyse bütün umutlara kapattım.”
“... geriletici etkenlerin farkına varınca korku ve burukluk, yavaş yavaş, acımaya ve hoşgörüye dönüştü; bir ya da iki yıl sonra ise acıma ve hoşgörü gitti; yerini, hepsinden büyük bir kurtuluş olan, her şeyi kendi içinde düşünebilme özgürlüğü aldı.”