Ayşe İNTEPE
@Nahobi
"Ama Anne Lowell'ın ne dediğini biliyorsun: 'Başarısızlık değil, düşük hedef belirlemek suçtur.' Hiçbir zaman tam anlamıyla başarılı olamasak bile ideallerimiz olmalı ve onlara göre yaşamaya çalışmalıyız. Onlar olmadan hayat berbat bir hal alır. Onlarla birlikte muazzam ve harikadır. İdeallerine sımsıkı tutun Anne."
"Görmeyi ve bakmayı bilen gözlere
Hayal gücü uçsuz bucaksız manzaralar sunar".
-Priscilla hülyalı gözlerle, "İnsan ruhu nasıl görünürdü acaba, merak ediyorum," dedi.
-Anne bir huş ağacının dallarının arasından süzülen bir güneş ışınının parıltısını göstererek, "Sanırım şöyle görünürdü," dedi. "Sadece biçim ve görünüş olarak tabii. Ruhların ışıktan oluştuğunu düşünmek itiyorum. Bazıları pembe ışıltılarla dolu, bazıları denizin üzerine yansıyan ay ışığı gibi yumuşak bir parıltıya sahip; bazıları ise şafak vaktinde çöken sis gibi soluk ve saydam..."
-Priscilla, "Bir yerde ruhların çiçekler gibi olduğunu okumuştum," dedi.
-Anne, "O zaman senin ruhun altın rengi bir nergis," dedi. "Diana'nınki ise kıpkırmızı bir gül gibi. Jane'in ruhu da pembe ve tatlı bir elma çiçeği."
-Priscilla, "Seninki de kalbinde mor çizgileri olan beyaz bir menekşe," dedi.
"Dizeler ve dörtlükler bir şiirin sadece dışarıdan gördüğümüz giysileridir. Üzerindeki fırfırlar ve büzgülerin sen olmaması gibi, onlar da şiirin kendisi değildir. Gerçek şiir onların içinde var olan ruhtur ve bahsettiğim güzellik de henüz yazılmamış olan bir şiirin ruhu. İnsan her gün bir ruh göremiyor... Bu bir şiirin ruhu olsa bile..."