"Kendi hayatını hiçe mi saymalı, kendi kanına su mu karıştırmalı, sırf biri...sırf biri gelip ondan asil davranmasını, yardımsever ve iyi olmasını istiyor diye? Evet, sorumluluğun da bir sınırı var...İnsanın artık daha fazlasını yapamadığı bir yer..."
"Başkasının duygularını paylaşabiliyor, karşısındakini anlayabiliyordu ve bütün o gergin dış görünüşünün altında, Tanrı vergisi bu halden anlama süreci işliyordu."
"Bütün çocukluğu ve gençliği boyunca belirsiz bir huzursuzluğun sıkıntısını çekmiş, ne istediğini hiç bilememişti.
Şimdiyse bu huzursuzluğu çok daha keskinleşmiş ve acı vermeye başlamıştı, ama artık ne istediğini açık ve net olarak biliyordu: Güzelliğe, aydın bir bilince ve aşka sahip olmak istiyordu."