Habib Küçük
@Namzet_
Men arefe nefsehu* dendiği yetmez mi cevâb?
Hakkı bilmeye özünden gayri var mı bir kitâb?
Zât-ı Hakka cehlimizden özge yokdur bir hicâb.
Mârifetle hüsn-ü hulkdur tâlibi kâmil eden.
~Sunullah Gaybi~
Psikoloji
Kayseri
Kayseri
111 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Geçmişinin tutsağı olan insan, içsel dünyasına inebilme özgürlüğüne sahip değildir; sürekli kendisini gözlemler ve yargılar. Özgür insan ise kendini gözlemlemeden hayata katılır.
Yazar burda bir çelişkiye düşmüş gibi geldi bana: ilk cümlede özgür olmayan insanın içsel dünyasından bihaber olduğunu, ikinci cümlesinde ise özgür insanın kendini gözlemlemeden yaşadığını söylemiş. Ama ilk cümledeki yargının zıttını alırsak; özgür insan içsel dünyasına giriş yapabiliyor. Bunu kendini gözlemlemeden nasıl yapacak peki?
Önceki 3 yanıtı göster
Geçmişinin tutsağı olan insan, içsel dünyasına inebilme özgürlüğüne sahip değildir; sürekli kendisini gözlemler ve yargılar. Özgür insan ise kendini gözlemlemeden hayata katılır.
Yazar burda bir çelişkiye düşmüş gibi geldi bana: ilk cümlede özgür olmayan insanın içsel dünyasından bihaber olduğunu, ikinci cümlesinde ise özgür insanın kendini gözlemlemeden yaşadığını söylemiş. Ama ilk cümledeki yargının zıttını alırsak; özgür insan içsel dünyasına giriş yapabiliyor. Bunu kendini gözlemlemeden nasıl yapacak peki?
Önceki 1 yanıtı göster
2 yanıtı göster
Geçmişinin tutsağı olan insan, içsel dünyasına inebilme özgürlüğüne sahip değildir; sürekli kendisini gözlemler ve yargılar. Özgür insan ise kendini gözlemlemeden hayata katılır.
Yazar burda bir çelişkiye düşmüş gibi geldi bana: ilk cümlede özgür olmayan insanın içsel dünyasından bihaber olduğunu, ikinci cümlesinde ise özgür insanın kendini gözlemlemeden yaşadığını söylemiş. Ama ilk cümledeki yargının zıttını alırsak; özgür insan içsel dünyasına giriş yapabiliyor. Bunu kendini gözlemlemeden nasıl yapacak peki?
Ne zaman birisine psikolog olduğumu söylesem, aldığım ilk tepkilerden biri daima șu olurdu: "Ooo, seninle konuşurken ağzımdan çıkana çok dikkat etmeliyim."
Sayfa 52
Şakayla karışık söylenir ama öyle korkularımız var. Ta içimizin de görülmemesi lazım.
"İnsanların artık hiçbir şeyi tanıyacak zamanı yok. Dükkânlardaki hazır ürünleri satın alıyorlar. Ama arkadaş dükkânı diye bir şey olmadığı için insanların hiç arkadaşı yok artık.
Zamanı da yok umudu da yok. İnsan kimseye güvenemiyor artık, tanımak istemiyor çünkü tanıdığı gibi çıkmıyor..
Önceki 2 yanıtı göster
1 yanıtı göster