Aslında soru ‘İnsan ne ile yaşar?’ değil ‘İnsan ne ile yaşamalı?’ olmalı.
İnsan ekmeğe mecbur yaşamamalı. Bu hayvanların işi.
Kabiliyet ile yaşamalı insan, sanat, edebiyat, kültür, felsefe, spor ile.
Düşünmeli, okumalı, yazmalı, konuşmalı insan.
Ama ekmeği olmayan yapamaz bunları.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Hayat işte... Bazıları ekmeğin bayatını alır eve, tok tutsun çocukları diye
ve bazıları o ekmeği hangi manzaraya karşı ezeceğinin planını yapar günler boyunca.”
Adalet bir şeyin olması gereken yerde olmasıdır.
Bir şeyin olması gereken yerde olmaması zulümdür,
para da makam da bilgi ve kanun da bundan ari değildir.
