Sylvia Plath için, varoluş bir incir ağacı ve olası bütün hayatlar -evli ve mutlu olduğu, başarılı bir şair olduğu hayatlar- olgun ve tath birer incirdi ama Plath o olgun ve tatlı incirlerin tadına bakamıyor, meyveler göz göre göre çürüyüp gidiyordu.Yaşamadığımız onca hayatı düşünmek, insanı delirtebilir.
Her duyguyu tanımak ve serinkanhlıkla kabul
etmek önemlidir çünkü bu duyguların hepsi bizi biz yapan şeylerdir.
Kendimizi her yonümüzle kabul ettiğimizde mutlu olabiliriz sadece! Hatalarımızı kabul etmekten utanmamalıyız. Büyümek, HATA YAPMAK da demektir, yanlışlarımızı bilmek ve onları aşmak için değişmeye çalışmaktır. Hatalarımız için başkalarından özür dilemeyi... ve başkalarını hatalarından dolayı bağışlamayı Öğrenirsek daha mutlu oluruz! Bir Kalp ne kadar affedebilirse, o kadar çok sevebilir.