Seni sevmek henüz çekilmemiş acıların kemiklerini kırarcasına kucaklamak gibi. Benim yüzünün her çizelgesini ezberlemek isterken okumayı unutmam. Seninle konuşurken fark ediyorum yüklemi başa özneyi sona koyduğumu. Seninle konuşurken unutuyorum bildiğim bütün kelimeleri. Sana karşı oluyor kekelemem, heyecanlanmam, seni düşünürken çıkamıyorum işin içinden. Yüzün diyorum herşeyden güzel, gülüşün tarif edilmemiş henüz... Elime dokunup otuz iki dişinle gülerken fark ettim herşeyi unuttuğumu. Gözlerini anlatmak istemiyorum aslında kimsenin bilmemesi gereken bir sırmış gibi saklıyorum ruhumun en derinliklerinde...