Bugün bile hâlâ, bir şekilde o çocukluk yazıma takılıp kaldım. Ruhumun tıpkı kör edici lambanın çevresinde dolanan sinek gibi,etrafında dönmeye ve çarpmaya devam ettiği o çocukluk yazıma...
İstanbul hep hayaletlerle doluydu; Sultanların,seyyahların,haremdeki kadınların hayaletleriyle... fakat şimdi bunlara bir de nefes alıp veren hayaletler eklendi. Şehir her zamankinden daha kalabalık.
Bazıları için kendilik algısı doğumda kazanılmış bir hak gibidir. Tıpkı içinde oturdukları ev gibi kendilerine miras kaldığını düşünürler. Bazı insanlar ise o evi yakıp yıktıktan sonra, kendilerine ait yeni topraklar bulup her şeye sıfırdan başlamak derdindedirler.. Rebecca Solnit
Bir zamanlar elmas gerdanlıklar gibi ışıl ışıl parıldayan şehir, şimdi buzlu camdan bir kubbenin altında donup kalmış. Gökyüzü kefen gibi beyaz, güneş hayalet gibi silik..