Nzn
@Nazoosh
Asıl mesele insanın dine dönmüş ve Tanrı’ya inanmış olup olmadığı değil sevgiyi yaşayıp yaşamadığı ve gerçeği düşünüp düşünmelidir.
Reklam
İnsanın bireyleşme sürecinin tümünün dayandığı ekonomik, toplumsal ve Siyasal koşullar bireyselliğin gerçekleşmesi için gerekli tabanı oluşturmuyorsa ve aynı zamanda insanlar kendilerine güvenlik veren o bağları yitirmiş bulunuyorlarsa; bu boşluk özgürlüğü çekilmez bir yük haline getirir
Özgürlükten kaçmamak, özgürlüğü kucaklamaktır, yani birey olmaktır, tam anlamıyla bireyleşmektir.
Konforizmin bedeli, insanın özünü yitirmesidir.
Egolarımıza ve ihtiyaçlarımıza göre belirlediğimiz kriterlerimizi sevginin bir parçası sanıyoruz. Oysa bunlar sadece yetersizliğimizdir.
Reklam