Nazlı
@Nazse
|dayanılmaz olan yaşam değildi,
insanlardı.
Hemşire
Muğla
13 Mayıs
29 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Nesin’le tanışma kitabım oldu. Kendilerini çok sevdim. Sürükleyici ve gayet akıcı bir dili var. Ölmüş bir eşeğin öldüğü zamandan başlayarak mezarda hatta cennet/cehennemde geçen maceralarını anlatıyor. Aslında alt metinde birçok siyasal ve toplumsal eleştiri barındıran bu öykü aynı zamanda mizahi bir dille yazılmıştı.
Reklam
Kısa ama etkili bir kitaptı çok teşekkür ederim öncelikle, bana çok destekleyici oldu.
Malumatınızdır Türk toplumunca kendi sınırlarını alelade açmaya alışkın olduğumuz gibi sınırlarımızı geçme konusunda hayli cüretkarızdır. Ve aslında sınırını her geçtiğinde kendinden bir şey verirsin karşıya. İçten içe rahatsızlık duyar ama nerde duyduğunu anlamazsın bile. O yüzden üzerinde özenle durulması, çalışılması gereken bir konudur sınırlar.
Hayır diyebilmenin sihirli bir gücü var gerçekten. Kendine olan saygıyı pekiştirdiği gibi, kendini daha iyi tanımaya da vesile olur.
Kitapta yazarın nelere hakkın olduğunu da açıkça dile getirmiş olması, hakkın olan şeyi istemede teşvik edici bir rol oynuyor. Sonlara doğru biraz tekrara düşse de, yazar da bunu kabul ediyor zaten, genel olarak gayet verimli, güzel bir kitaptı. Teşekkürler.
Psikoloji ve felsefeye ilgim okuyamaya başladığım ilk yıllar dersem abartı kaçar ama o kendi seviyemde o yıllara tekabül ediyor diyebilirim. Belki bir şanstır sağlıkçı olmam dolayısıyla akademik diliyle de lise yıllarından beri haşır neşirim. Fakat bu demek olmuyor ki her şeyi biliyor ve her okuduğumu harfiyen anlıyorum. Aksine çoğu zaman okuduğumu anlamıyor ve derinlemesine merak duyuyorum.
Uzun zaman sonra bir kitap ilk kez beni hem bu kadar sarstı ve aynı zamanda bu kadar bilgilendirdi. Yer yer anlamadığım şeyler yine oldu çünkü neticede profesyonel boyutta değil de daha çok bir kitap okuyucusu edasıyla yaklaşabiliyorum. Ama bu yaklaşımımla bile bana kattıkları için Masterson bakışına sonra da Mahler’e şükranlarımı sunuyorum.
Borderline’a Masterson penceresiyle açıklamalar getirip sonra da bunları klinik vakalarla desteklemesi hastalığın çerçevesini kafamda oturtmama müsade etti. Başından sonuna kadar ayrışma-birleşme döneminde olan bu duraksamanın hayatı nasıl etkileyebileceğini sayfa sayfa gördük. Bana kalırsa herkes biraz borderline.
3/10
Bu çiğliği bu boşluğu nasıl dile getirsem hiçbir şekilde bilemedim. İşin kötü tarafı bunu halktan biri yazmıyor kitabın kapağında koca koca uzm.psk. yazıyor. gerçekten hayretler verici. hangi psikog bu davranış biçimini onaylar bilmiyorum. ben arkadaşlarlarımla daha derin iletişim teknikleri konuştuğuma o kadar eminim ki.
sayfalar süren genellemeler… üstüne bi de strateji diye sunduğu argümanların bırakın psikologa bir insana bile yakışmayacağının barizliği. en ufak örnek veriyorum gerisini siz düşünün: “diyelim terk edileceğinizi sezdiniz ya da ayrılmak istiyorsunuz, nasıl davranırsınız?
kötü sözler sarfetmeden ayrılmak ya da her şeyi bir şekilde belirsizce bırakmak her zaman net bir ayırlık konuşmasından daha etkilidir.” yok artık!
bunu psikoloji kitabı diye alıp okuyanlarınız var yapmayın bu psikoloji kitabı değil kişisel gelişimin bile yanından geçmiyor. ki bence kişisel gelişim okumayın bile. inanın hepiniz kalıplara sığmayacak kadar biriciksiniz.
Yaşar Kemal’le tanıştığım ilk kitaptı. Yaşar Kemal hep listemde olan ama bir türlü cesaret edemediğim bir yazardı. Bu aralar uygun ruh halindeyken hemen elime Teneke’yi aldım. Ve iyi ki de aldım. Buram buram Anadolu kokuyor kitap. Karakterlerin hepsi içimizden biri gibi. Hemen İnce Memed serisini de listeme aldım. Üslubuyla, içeriğiyle, karakterlerin gerçekiliyle ve de sözcüklerle çizilen resimle beni büyüledi.
Reklam