Nazlı
@Nazse
|dayanılmaz olan yaşam değildi,
insanlardı.
Hemşire
Muğla
13 Mayıs
29 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Elbette insanlar kim olduklarını bilmediklerinde, etraflarındaki insanların da gerçekliğini göremezler.
Reklam
Travma sonrası tepkilerin, yaşamınızı kurtarma çabası olarak başladığını farkettiğinizde, içsel müziğinizle yüzleşme cesareti bulabilirsiniz ancak bunu gerçekleştirmek için yardıma ihtiyaç duyarsınız.
bir insan olarak sınırlılığımı, cahilliğimi, çaresizliğimi henüz bilince çıkartacak nesnelliğe ulaşamamışımdır. hala çocuk gibi yardımıma koşacak, beni denetleyecek, cezalandıracak, itaat ettiğim zaman beni sevecek, dik başlılık ettiğim zaman kızacak ve onu yücelttiğim zaman hoşlanacak bir babaya gereklilik duymaktayım. açıkça görülmektedir ki insanların çoğunluğu kendi kişisel gelişimlerinde bu çocukluk evresini aşamamışlardır ve tanrı’ya gösterdikleri inançla birçokları kendilerini koruyan bir babaya inanmışlardır.
Yetişkin insan dıştaki anne babadan kurtulmuş ama onları içinde yeniden oluşturmuştur.
olgunlaşmamış sevgi, “seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var” der. olgunlaşmış sevginin söylediği ise “sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum” dur.