Rahmân ve Rahîm
Kitapta, rahmetin “merhamet edilen” bir varlığı gerektirdiği yazıyordu. Yani rahmet varsa, ortada mutlaka bir ihtiyaç sahibi de vardır. Bunu okuyunca, Rahmân ve Rahîm olan Allah’a dua ederken aslında ne kadar muhtaç olduğumu düşündüm.
Er-Rahmân
Rahmetinle her şeyi kuşatıyorsun Allah’ım. Ben sadece bildiğim ihtiyaçlarımı görüyorum; ama Sen benim fark etmediğim eksiklerimi de biliyorsun. Beni ve bilmediğim ihtiyaçlarımı da rahmetinle kuşat.
Er-Rahîm
Bu isim bana, hatalarıma rağmen merhamet etmeye devam ediyormuşsun gibi hissettirdi. İnsan bazen uzaklaşıyor, bazen unutuyor, bazen sadece kendi gördüğü yere takılıp kalıyor. Ama Sen kulunu bırakmıyorsun.
Ben bazen sadece önümdeki şeye bakıyorum Allah’ım. Canımı acıtanı görüyorum, geciken şeyi görüyorum, eksik kalan tarafımı görüyorum. Ama Sen başını da sonunu da biliyorsun. Bana, her şeyi hemen anlayamadığım zamanlarda bile rahmetinden şüphe etmemeyi öğret.
Rahmân ve Rahîm olan Rabbim; beni, ailemi, sevdiklerimi, bütün Müslümanları ve zulüm altında olan kullarını rahmetinle kuşat, bizi rahmetinden ayırma.