O gün konferansta Wagner şöyle demişti:”Amaç insanın değerinin sadece insan oluşundan geldiği;din,milliyet,cinsiyet,renk gibi birtakım ön sıfatlarla ayrımcılığa uğratılmadığı hümanizm anlayışıdır.”Salon profesörü alkışlamaya başladı.Güzel sözlerin insanlar üzerindeki etkisi büyük oluyordu ama insanlar bu düşünceleri salonun dışına taşımıyorlardı.Biraz sonra olağan hayatlarına döndüklerinde insana insan olarak bakmayacaklar,her türlü ayrımcılık ve nefreti körükleyeceklerdi.
SPOİLER İÇEREBİLİR.
Bir insanın üzüntüsünü dışavurmadan da yaşayacağını anlayamıyorduk.Acı bir olay karşısında üzüntü de duyulmayabilirdi.İşlediği suçtan çok duyguları ön plana alınarak kesilmişti cezası Mösyö’nün.Başkan onu durumunu çok kötü bir olayla denk tutmuştu.
Sorgulayıcı,güzel bir kitaptı.Keşke sondaki yerler gibi bölümler, Mösyö’nün kendini açıkladığı yerler,daha fazla olsaydı.Mösyö gibi yaptığımız şeylerden tam anlamıyla pişmanlık duymamak gerekir.Çünkü gerçekleşen,geride kalan bir şeyi değiştiremeyiz.Ama kendimizi değiştirebiliriz.
İyi okumalar dilerim.
YabancıAlbert Camus · Can Yayınları · 2025137bin okunma