Bu memlekette,Kürt sorunundan yoksulluğa,hemen her meselede bir görmezden gelme,yok sayılma alışkanlığı vardı.Bir muhalif kişi bunlardan söz ederse sanki sorunları o yaratmış gibi ona öfke duyulurdu.Farklı düşünmek çok zaman düşman kabul edilmenin nedeni olurdu.
“Aramızdaki temel fark ne,biliyor musun?Sen insanlara baktığın zaman üniformalar,bayraklar ve din görüyorsun!”
“Peki sen ne görüyorsun bakalım?”
“İnsan,sadece insan.Seven,acı çeken,acıkan,üşüyen,korkan bir insan.”