Nefertari
@Nefertari8
“Ben üçbin yıldır seni arıyorum”
Ankara
456 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
“Kendim dışında kaçacağım bir yerim yok”diyen bir adamın yaşam öyküsü...
Bir insan düşünün, dışarıdan bakıldığında normal bir şekilde hayatına devam eden,içinde kopan fırtınaların güncesini tuttuğu huzursuzluk hali ile de sizi içine hapseden, okudukça kendiyle beraber sizi de ordan oraya sürükleyen...
Bu kitabı okumaya başladığım günden beri hava karla karışık yağmurlu. Alıntı yaptığım her satırıyla ,her seferinde yüzleşmek zorunda kalmak müthiş acı vericiydi. Fernando Pessoa'nın bu kitapta kurduğu her cümle ruhumda bir yerlere dokundu.Bu yüzden, okuduğum kitaplar arasında en çok alıntıladığım kitap oldu.Tabi sizin de neredeyse benimle birlikte okuduğunuz ilk kitap :)
Kitabın bir kurgusunun olmaması, bir deneme şeklinde yazılmış olmasından mütevellit , okurken beni biraz yorduysa da bu durum kitaptan aldığım tada engel olamadı. Ve yolsuz yoldaşsız yolculuğumda bana yol oldu , ümit oldu, çoğu zaman da dert oldu :(
Kısaca ismiyle müsemma huzursuzluğun kitabı anılarınızı canlandırıp her sayfasıyla sizi tarumar etse de bir süre sonra huzursuzlukta huzur buluyor olacaksınız:)
Çünkü;
“Dudakların, birer sessiz güvercin (sesi gözlerime doğru uçan).”
Sevgiyle ve umutla kalın1000k...
Huzursuzluk,başından beri bir merakla içine çekildiğiniz, okuyup bitirdiğinizde ise yüreğinizi ince ince sızlatan bir Livaneli klasiği.
“Acının ötesine geçmek" söylemini misliyle yüreğine kazıyan insanların hikayesi. Açlıkla ,susuzlukla,tecavüzle, işkenceyle imtihan olan; insanlığın kırılmış dallarının hikayesi.
Dili oldukça yalın,okuyucuyu yormayan, sürükleyici; sonunda ise bitti mi yani diye kitabın arka sayfalarında kitaba dair başka şeyler arattıran ve bulamadığınızda ise sizi o tarif edilemez iç huzursuzluk hali ile başbaşa bırakan bir hikaye...Sadece bir sorun var!
Bu hikaye gerçek! Savaşın en çirkin yönünü görmüş milyonlarca yezidinin, afganlının,ıraklının,osmanlının,rusun ,almanın, türkün kimsesizlikle, çaresizlikle gerçekten yaşadıklarının ve daha nicelerinin yaşanıyor oluşunun ve dahası yaşanacakları konusunda insanı tereddüt ettirmeyen sadece kısa bir kesit!
Öyle güzel yazmış ki Livaneli,okuyun! "Huzursuz"olacaksınız...
Merhametlee kalın 1000k .
DİL,DİN ve IRK ayrımı gözetmeksizin...
Yalnız unutmayın!
“Merhamet zulmün merhemi olamaz.”
Son ada, son sığınak, son insanı köşe...
Daha ilk sayfasından itibaren içine çekildiğiniz olaylar,düşsel bir adada geçiyor olsada ,kitabı okurken hepimizin aşina olduğu, bilmem hangi coğrafyadaki
Aşka dair nesirler “
Hayatımda okuduğum ve yine yine okuyacağım en güzel ve en anlamlı seslenişlerdi.
Söylemek isteyip de söyleyemediklerimizin,
haykırmak isteyip de haykıramadıklarımızın, satırlarda, mısralarda adeta hayat bulmasıydı.
Şairin yüreğinden kopup gelen ve içinde herkesin kendine ait bir şeyler bulabileceği bir duygu deniziydi.
Ümit Yaşar Oğuzcan! Ne güzel yazmışsın,aşkı ne denli büyük yaşamışsın.
Büyük üstat, kitaplığımın en güzel yerine ve hayatıma hoşgeldin.
Mekanın cennet olsun.Allah’ın rahmeti üzerine olsun.
Fedailerin Kalesi Alamut’ta
11.yüzyıl İranın da, Seyduna Hasan Sabbah ve fedailerinin , gün gün büyüyen ,büyüdükçe içine aldığı herşeyi yakan bir ateş topuna dönüşmesini, Elbruz Sıra Dağları
