Sabah oldu şimdi.Güneş doğalı baya oldu.Ama benim içime doğmasdi güneş.Her yeri ,evreni aydınlatan güneş neden benim zihnimi,kalbini aydınlatmadı ki.Her yere yeni umut yeni bir sayfa açarken ben de kapanması gerekenler bile kapanmadı.Kaç saatlik uykumlayim bilmiyorum.Uyku nedir bu aralar bilmiyorum.Neydi ki beni uyutmayan şey?Her şeye yorabilirim aslında .Bir sürü şeyleri art arda siralayabilirim.Ama bunların içinde öyle bir şey var ki unuttuğum dediğim hâlde geçmiyor.Her gece aklıma geliyor.Tam yastığa başımı koyduğumda zihnin bana oyun oynuyor.Onu getiriyor aklıma.Gecmesi lazım aslında hiçbir acı bu kadar seneye dayanır mı bilmiyorum.Unutulmasi gerek.Ama olmuyor . Geçmiyor.Gun geçiyor,güneş doğup batıyor ama bu acı geçmiyor....