Neptuni
@Neptuni
Öğrenci
37 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Akici bir hikayede ilerlerken bende bu hikayedeki gibi seven/sevilen ile once sehri sonra kendime dogru gezmek istedim.derken mutlu son tez gorundu bir onceki cumlede kurduklarim harabeye dondu son sayfasina kadar bir umut bekledim .ben bulamsasamda kahraman umdugunu buldu.ben beklesemde kahraman noktayi koydu..
Kitap sade ve akici arada okurla konusmasi kitabi daha cok benimsettigi dusuncesindeyim.bazi yerlerde bana ahmet gunbay yildiz eserlerini animsatti.guzeldi ama doktor ali donse daha guzel olurdu .
okuyacak olanlara iyi okumalar =)
Reklam
Kitaptaki ana karakter domuz olunca guzel olacagini pek ummamistim.sayfalar ilerledikce hayvanlarin ciftligi ele gecirmeleriyle ilan ettikleri 7 emirin her gecen gun bastaki hayvanlarin islerine geldigi gibi degistirilmesi /yapilmasi yasak olan seylerin bir kılıfa sokularak alenen yapilmasi tanidik dunya duzenini tekrar tekrar hatirlatti.uyutanlar/ uyutulanlar.uyutulanlar oyle bir uykudadirki uyandiklarina inanmazlar.kitapta boyleydi gercekleri gorselerde kendilerine inanmadilar kendilerinden suphe ettiler.derken kimse kimin dost kimin dusman kimin kara kimin ak oldugunu ayiramadi cunku ikiside ayniydi
Daha once neden okumadigimi sordum kendime.her sayfasinin kenarini köşesini katlamis baskasi eline alirsa gormese okumasa diyerekte aklimdan gecirmisim.kitap bir cobanin duslerinin pesinden gitmesini anlatiyor.okurken cobana verilen ogutleride kendime verilmis gibi hissederek okudum.insanin kendine olan inancini koruyup sonuna kadar gitmesine hicbirseyin engel olmasina izin vermemeliymis ki kitaptan cikardigim sonuc kendimdeki ise bir eksikliktir.sonunda belki tatli belki aci karsilayacak olsada /akilda merak tohumlarinin kalip sonradan pisman olmasindandan -keskelere gomulmekten iyidir sonuna kadar gitmek.kitabin son satirina gelince beni ayrica mutlu etti.sevdigini unutmamak ona yol almak
belki bir hayaldi belkide gerçek ama ben her anına nedense inandım.yuregimde ağır bir yara yüzümden düşen bir efkar.ve gece ile birlik oldular.bir hüzünlü bulut misali boşaldi yaşlar içime.kendimi tutmuş gözlerimden yaş akitmamistim ama içime aktilar yetmez mi.once dugum düğüm oldular bogazimda sonra yerini sele biraktilar.hikaye de bir okuyucu olmaktan çıkmış Benjamin gibi bende onları izlemiştim kah ağaçların arasında kah masalardan birinde.icimde oluşan ürperti sayfaları çevirdikce artmış/aska dusen bu kalp yuregimi lime lime etmisti.yazar anlatmis ama biz anlatmayalim okuyalim sadece. evet bir hikaye ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi üzerimde etkisi nekadar daha devam eder bilemem ama tek bilmem gereken biz aşkı yanlış anladık sevdayı başka ölümü başka .yanlışlarla sürüp giden bir şu hayatta bir nebze olsun aşkı anlamak için yol katedebilecekmiyiz kim bilir?
Hayvanlar üzerinden insanlara atıfta bulunan hayvan hakları üzerinde duran/onların konuşamamasıni kendilerini savunamamalarini fırsat bilmeden bizlerin onlarında bir canlı olduğunu unutmamız gerektiğini bildiren kendimce faydalı bulduğum her sayfasinin ya üstten yada alttan katlayıp tekrar elime aldığımda özellikle dikkat edeceğim birçok gerek kelime gerek cümle gerekse bölüm olarak yazarın içtenliğinide hissederek güzel- verimli bulduğum bir kitap olarak kitapligimdaki yerini aldı.
Reklam