Terslale
@Nerez
115 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Çöl Çiçeği Hakkındaİnsan ve Toplum
Öncelikle şunu söylemeliyim ki kitap çok akıcı. Dili neredeyse hiç yormuyor. Aslında bu kadar yalın olması anlaşılırlığını arttırdığı gibi deneyimli okuyucular adına dezavantaj da olabilir. Çünkü
Kumdan Yürek1000Kitap
Yazarın bu eseri aslında bir Shakespear adaptasyonu. Fakat finalde çok farklı bir son çizmesi hikayeyi oyundan çok daha etkileyici kılmış. Kitap ilk 50 sayfasında sizi biraz yoruyor ve içine alamıyor. Fakat daha sonra sürükleyici bir hal alıyor.
Aslında hikaye çok tanıdık çok bildik bir hikaye. Hikayenin bu kadar tanıdık olmasının verdiği hüzün bir tarafa işlenişi çarpıcı. Kitap ve karakter ile ilgili söylenecek çok şey var aslında. Son 50 sayfada sonu tahmin etmenin ağırlığı okuyucunun göğsüne çökerken karakterin tepkisizliği mesela. Albert Camus’un Yabacısındaki karakter ile aynı kumaş giydirilmiş gibi. Çarpıcı gerçeklik karşısındaki tepkisizlik, sakinlik şaşırtıcı bir etki uyandırıyor.
Kitabın karakterlerinden söz ederken Saida’yı da ele almak gerekiyor. Çünkü gerçek hayatta da hep veya sık sık karşılaştığımız üzere başkalarının hatalarının bedelini Saidalar yani kadınlar ödüyor.
Bir şarkıyı ağlayarak dinlediğim çok oldu. Ya da beni ağlatan şarkılar da çok oldu. Bir kitap okurken ağladığım da olmuştur ama bunun gibi değil. Kelimelerin, cümlelerin, duyguların beni götürdüğü yer o kadar başkaydı ki. Gittiğim yerde aslında kendi kelimelerimin anlatmakta yetersiz kaldığı duygularımla karşılaştım. Yazar kendi içinde yaşadığı gelgitlerle bana ayna tutmuş oldu. Bu kadar çok ağladığım da belki kendi duygularım ve kendimle bir anda bu kadar açık karşılaşmış olmanın yaşattığı çaresizlikti.
Ben bu kitaba bir inceleme yazamam. Ama bu kitap ruhumdaki karanlık yerlerin tercümanı oldu.
Sanırım hediye kitapları tam olarak bu yüzden sevmiyorum. Ya bana hitap etmeyen bir kitap oluyor ya da, bu kitapta olduğu gibi, içeriği inanılmaz derecede boş oluyor.
Kitabın konusu da olay örgüsü de çok yetersiz. Çok bayat bir anlatım var. Kendimi Samanyolu dizisi izliyormuş gibi hissettim. Okurken her satırda kaybettiğim zaman için üzüldüm diyebilirim.
Bir daha Tarık Tufan kitabı okumayı düşünmüyorum. Kitaplarında hep aynı karakterler dönüp duruyor. Yanlış seçimler yapmış, bunu yıllar sonra anlamsız bir şekilde aniden fark etmiş ve çevresindekileri hiç düşünmeden bencil kararlar almış karakterler. Son iki kitabında da yaptığı evlilikten yıllar sonra pişman olmuş ve bunu hayatı birlikte geçirmek adına söz verdiği kişiye cesurca söylemek yerine aldatmayı tercih etmiş adamları okuyoruz. Böyle bi hikaye için kitap yazmaya gerek olduğu düşünmüyorum. Her kanalda böyle bir dizi var zaten.
