"Zorba itaakârın üzüntüsüyle beslenir..."
"Sevgin direğimiz, üzerimize saldığın korku çatımız olmuş meğer. Mutsuzluğumuzdan örülü bir devlet yaratmışsın hepimize. Sen en çok beni severdin ya. En çok beni köle yapmışsın kendine..."
"Bir cihan kafes işte...Geldin kondun. Kırıldı kanadın, yoruldun. Nefesin bitti, gözünü yumdum. Hepsi bu!"
"Fırtına herkesin başında eser ama sadece bazılarının çiçekleri dökülür..."
Semire, Yaşar, Lorin ah ah
İclal Aydın'ın kalemiyle bu kitabla tanıştım. İlk başta okurken bu kadar güzel ve bir o kadar da beni içene çekeceğini beklemiyordum, çok üzüldüm, çok ağladım okurken bu üç kadının yaşadıkları beni benden aldı. Sevgisiz büyümenin ne kadar zor olduğunu geleceğini ne kadar etkileyebileceğini gözler önüne sermiş, bazen kitabın içine girip teselli etmek istedim hepsini... iyi ki okumuşum dediğim kitaplar arasına girdi mutlaka okumalısınız İclal hanımın diğer kitaplarını okumak nasip olur inşAllah
#BirCihanKafes #İclalAydın #okumakgüzeldir #kitap #book
Bir Cihan Kafesİclal Aydın · Artemis Yayınları · 20202,583 okunma
" Yaşlanıyorum. Kendimi tamamlayamadan çürüyorum. Ümit yeşermiyor artık benim aklımda. Adaletin olmadığı, kötünün cezasını bulmadığı, iyinin hakkını alamadığı bir dünyada niye yeşersin ki ? Dünyanın ekseni kötülük..." diye kaldırımlarda yürüyen, araba kullanan, otobüslerde dalgın gözlerle etrafı izleyen, her sabah baktığı aynada kendini bir türlü göremeyen ne kadar çok kadın var ! Az sevilen, hiç sevilmeyen, beklemekten bile vazgeçmiş kadınlar... Kürek kemiklerinde, boyunlarında ve bellerinde bitmeyen ağrılar olur bu kadınların. Sevilmedikçe uçamaz, uçamadıkça iyilik yapamaz, iyilik yapamadıkları müddetçe de kanatlarının güzel altın tüylerini kaybedip sonunda onları yeryüzünde melek kılan o kanatlardan olurlar. Kanadı düşmüş kadınların ağrıları, yaşadıkları sürece dinmez. Omuzlarında, boyunlarında, bellerinde paslı bıçak ağrıları, ah !...