Bu ara rastladığım en iyi yazıyı paylaşıyorum.
“Bir binanın camlarının çoğu kırıksa insanlar diğer camları kırmaktan çekinmez ve bunu suç olarak görmezler.Eğer insanlara kırıklarınızı gösterirseniz acılarınıza taş atmaktan ve sizi daha fazla kırmaktan asla çekinmezler.”
08.06.2013 günlüğümden bir alıntı;
Aslında yalnızız bu hayatta.İyi gününde yanında olabilirler ama kötü gününde mahkumsun ağlamaya.
Yanındaymış gibi gözüken insanlar birer süstür aslında.
Ben bir evim. İçim karanlık. Bilincim yalnız bir ışık. Rüzgardaki bir mum. Titreşen bir alev. Bazen burada, bazen orada. Geri kalan her şey gölgede. Geri kalan her şey bilinçaltında.
Çok karışığım.Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun.Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor.Bu iki yan arasında ben,eziliyorum.
Frida Kahlo
