“Hey gidi amca, hey! Kendi içinde kaybolmuşsun sen. Dışarıda nelerim döndüğünü bilmiyorsun. Ateş, zulüm, haksızlık… Gözünü aç amca! İnsanları tanı ! O zaman göreceksin ki , o çok korktuğun cehennem , dünyanın ta kendisi! “
“Haklısın, ben içimde kaybolmuşum galiba sen ise dışında . Benim dışımdan haberim yok;seninse içinden…”
Zaman,serum şişesine benzeyen ömrümün dudaklarından damla damla süzülüyor;en son damlanın , zavallı bedenimi ebedi bir yalnızlığa terk edeceğini biliyorum.