Yepyeni bir sabaha adım attıkları gerçeği bile umut doluydu. Düşünecek olursanız, umut her daim sessiz sedasız belirirdi böyle. Yaklaştığı fark edilmeden, gündelik hayat gibi, sabahlar gibi. Eğer beklerseniz mutlaka, yanıltmadan gelirdi...
Belki de yalan söylemeyi zor kılıyordur fotoğraflar. Mutlu görünmeye çalışsak da bir gülüşün sahteliği anında fark edilir, ifadesiz görünmeye çabalasak da kendini ele verir gizli gülümsemelerimiz. Buna rağmen fotoğraf çektirirken gülmemizin ve mutlu anları bir karede saklamaya çalışmamızın sebebi, mutsuz hissettiğimiz günlerde çıkarıp bakabileceğimiz bir umut, bir ışığa ihtiyaç duyuşumuzdandır, kim bilir.
Ben de doğru cevabı bulmak istiyorum ancak belki de hayatta doğru cevap diye bir şey yoktur. Kafamızda soru işaretleriyle seçimler yapar ve o seçimlerin sorumluluğunu alırız yalnızca. Ve yetişkin diye adlandırırız bu insanları.