İyiyle kötüyü, siyah ve beyaz gibi, keskin çizgilerle kim ayirabilmis ki? Siyahın içinde biraz beyaz, beyazın içinde biraz siyah yok mudur?
Hem, yaşamın başka renkleri de var. Sorun, onları görebilmek ya da siyahla beyaz arasinda çakılı kalmakta. Bu aşamayı gerçekleştirmeyi başaranlara "mutlu insan" diyorlar.
Yürekler uzaklaşmışsa birbirinden, o kişi yani badinda olsa, ne fark eder ki! Tam tersi; araya kilometreler girse, kalpler aynı vuruşta atıyorsa eğer, gerçek bir ayrılıktan söz edilebilir mi ?