Kuru çiçeklerin,
solgun düşlerin,
baktım boya kutularına;
içinde tek kara var.
Ziyan emeklerin,
yorgun gülüşlerin,
baktım gönül sargılarına;
altında hep yara var.
Yürümüşsün yol olmamış,
kurulmuşsun köy olmamış,
daha da vaktin dolmamış;
şimdi sırada nere var?