Nihal
@Ni_hal
Her nasip vaktine esirdir.
Çanakkale
5 Mayıs 1990
89 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Ben anladım. Oruç, suyu bekletmek değildir. Suyu içindeki susuzluğa götürmektir. Her gün biraz. Her gece biraz daha. Bazen hiç.
Reklam
Misafir gitti. Ardından bakmadım. Bazı gidişler, gelme sözü gibidir.
Dudaklarım çatlak, gözlerimde gece. Bardağı elime aldım. Su yerinde, ben yerimde. İçmedim. İnsanın kendi isteğini ertelemesi, bazen varlığını sağlar...
Her şey hazırdır ama bir emir beklenmektedir. Bir izin. Yemeğin, orucun, insanın, vaktin, varlığın sahibinden bir müsaade.
"İnancımı kaybetmek dışında hiçbir şeyden korkmam."
"Neye olan inancını?"
"İnanılacak olan tek değil mi?"
Reklam