Değişmiş devr-i zaman, herkes gümandan konuşur,
Molla rüşvethaneden, kâfir imandan konuşur.
Bir zaman uzun kulağımız arpaya bakmazdı bizim,
Şimdi uzun kulak ölüp, at da samandan konuşur.
Kalmamış sevgi, muhabbet ışığından bir ümit,
Mecnun artistlik eder, Leyla yalandan konuşur.
Geçmişte meşhur olan “kahraman aslanlarımız”,
Ormana girmek için şimdi sıçanla konuşur.
İstedim konuşup öz hakkımı ispat edeyim,
Dediler: “Parasız olan insan ne zamandan konuşur?!”
Mirzə Ələkbər Sabir