Çağdaş Çağırgan
@Night4wing
56 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kafkadan daha önceden sadece Dönüşüm kitabını okumuştum ve bu kitabı herkesin görüşüne ters bir şekilde daha çok sevdim. Kitapta hiyerarşik düzenden ve insanların bu düzeni ne kadar benimsediğinden, bu düzenin dışına çıkmanınsa akıl almaz bir olay olduğundan bahsediyor. Baş karakterimiz K. da ilk başta bu düzenin anlamsızlığı karşısında dururken kısa bir zaman içinde bu düzeni iyice benimsiyor ve son olarak en alt katmana, inandığı şekliyle ait olduğu yere, gidiyor.
Reklam
Gerçek mi, distopya mı?Edebiyat
George Orwell'ın Bin Dokuz Yüz Seksen Dört'ü, bir ruh halinin dile getirilmesi ve bir uyarıdır. Dile getirilen ruh hali, insanoğlunun geleceğine ilişkin handiyse bir umarsızlık, uyarı ise, tarihin akışı değişmediği sürece dünyanın dört bir yanındaki insanların en insani niteliklerini yitirecekleri, ruhsuz otomatlara dönüşecekleri, üstelik bunun farkına bile varmayacaklarıdır... Orwell, öteki olumsuz ütopyaların yazarları gibi, bir felaket kâhini değildir. Bizi uyarmak ve uyandırmak ister. Hâlâ umudu vardır; ama Batı toplumunun daha önceki evrenlerindeki ütopyaların yazarlarının tersine, umarsız bir umuttur bu. Bin Dokuz Yüz Seksen Dört, bize, bu umudun ancak, bugün tüm insanların karşı karşıya oldukları tehlikenin, bireyselliği, aşkı, eleştirek düşünceyi tümden yitireceği gibi... bunun ayırdına bile varamayacak bir otomatlar toplumu olup çıkma tehlikesinin farkına vararak kavranabileceğini öğretir. Orwell'ın bu yapıtı gibi kitaplar güçlü bir uyarıdır; okuyucu, Bin Dokuz Yüz Seksen Dört'ü, yüzeyel bir biçimde Stalinci barbarlığın bir başka tanımlaması olarak yorumlamakla yetinir ve bizi de kastettiğini görmezse çok yazık olur...
-Erich Fromm
İnsan Neyle Yaşar kısaca 6 tane ders niteliğinde öyküyü tarihin görüp görebileceği belki de en iyi yazar olan Lev Nikolayeviç Tolstoy un kaleminden anlatan bir eser. İçinde ki konular sırasıyla "sevgi, bağışlama, kötülüğe karşı iyilik, çocuk masumiyeti, açgözlü olmamak ve huzur". Buraya kadar olan kısım nesnel bilgiler.
Kendi görüşüme gelirsek bu kadar güzel konular cidden efsane bir şekilde işlenmiş. Hatta ilkokulda ders kitabı olarak okutulup çocukları hayata hazırlaması gereken bir kitap. Lakin buradaki bu güzel konular hep din üzerinden Tanrı öyle buyurdu diye yapılması gerektiği söyleniyor. İşin aslı böyle olmamalı. Dinden bağımsız olarak herkes doğruyla yanlışı ayırt edebilme yetisine sahip. Yaptığımız her şeyi kendimiz seçtiğimiz için kendimiz için yapıyoruz. Kötülük yapınca seytan dedi diye yaptımı ne kadar kabul edilmez bir bahane olarak görüyorsak, yaptığımız iyilikleri de kendimiz istediğimiz için yapıyoruz. Başka biri söylüyor diye değil.
Tolstoy'la yaşadığımız dönemler farklı. Bu dönem farklılığı yapıtında dini fazlaca kullanmasının asıl sebebi olabilir. Zaten Tolstoy'un yaşamını biraz araştıranlar yazarlığının yanında ne kadar yardımsever biri olduğunu da görürler. Bu abimizin içi iyilik doluymuş. Bu iyilikleri sadece Tanrı öyle buyurdu diye yapmadığı da bellidir. Koskoca Tolstoy da benim sözlerimle değer kaybedecek biri asla değil. Benim amacım da onu kötülemek değil görüşlerimle yüceltmektir. Bu yazım başka konulara çekilmesin lütfen. Hepiniz içinizdeki iyilikle ve sevgiyle kalın.
Çaresizliğin hikayesiEdebiyat
Söylenecek çok söz yok. Kitap bitince uzunca süre hareketsizce kalıp düşünüyorsunuz. Kendinizi Werther'in yerine koyuyorsunuz. Aynı anda hem öfkeleniyorsunuz hem üzülüyorsunuz hem de sevgiyi hissediyorsunuz. Kitabın içeriğinden bahsetmek istesem ne desem yetersiz kalacak. Anca anlatımı basitleştirip sizin okuma isteğinizi kaçıracak. Ondan sadece alın ve okuyun. Sonra ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Sherlock Holmes ve 40 HaramilerEdebiyat
Herkesin Sherlock Holmes'i işleyemeyeceğini buram buram hissettiren bir kitap okumuş oldum.
Adının aksine buradaki Sherlock'umuz asla sinirlerine hakim olamayan, çok basit hatalar yapabilen, Watson'a(kitapta wilson) iyi davranmayan basit bir dedektiftir. Okurken amacınız Conan Doyle'nun karakterini görmekse sakın başlamayın.
Watson'a kötü davranıyor dedik, tabi bu nedensiz değil. Kitapta "Wilson'umuz" çocuk aklına sahip saçma sapan sorular soran ve gereksiz çıkarımlar yapan işe yaramaz biri.
Karakter analizini bir kenara bırakırsak kitabımızda 2 adet hikaye bulunuyor birbirinden bağımsız. Polisiye ve dedektiflik kitaplarını çok seven biri olarak hikayeleri çok basit buldum ne yazıkki. Okurken acaba simdi ne olacak duygusunu hissettiremedi.
Bu kitabi begenmememim bir nedeni de ne yazikki yayin evi. Sürekli yazım yanlışları vardı ve okurken rahatsız etti. Ondan siz siz olun TUTKU YAYIN EVINI TERCIH ETMEYIN!!!
Kitabın benim için artısına gelecek olursak Arsen Lupen çok merak ettiğim bir karakterdi. Onla tanışmış oldum. Zaten yazarımızın kendi karakteri olduğundan dolayı olsa gerek en güzel o işlenmişti.
Bu kadar yazıyı özetleyecek olursak elinizde başka kitabınız kalmadıysa okuyabileceğiniz bir kitap.
Reklam