"Birine güvenmek karanlık,uzun ve dar bir tüneli yürümeye benziyordu. Yolun sonunda bir ışık vardı ama güven öyle bir olguydu ki vardığınız noktadan önce yolculuğu düşünmeniz gerekiyordu."
"Belki de hepimiz hayatın içinde bir suç işliyoruz: Kendimizi başkasının gözlerinde kaybediyoruz, o gözlerin içinde bir yerlerde, kendimizi bulmaya çalışıyoruz. Ama belki de en güzel suç bu. Sevdiğin birinin gözlerinde kaybolmak, onun ruhuna dokunmak, onunla bir bütün olmak. Eğer bu bir suçsa, ben bu suçu işlemeye razıyım. Ömrüm boyunca, o gözlerde kaybolmaya, onun mahkûmu olmaya razıyım."
"Çünkü normal olmadığım sanılan ve hissettirilen neredeyse her şeyde aslında özümüz olurdu. Tımarhanelerin dışarıdaki gerçek delilere uyum sağlayamayanlarla dolu olduğuna ben de katılırdım ve normal görünen pek çok şeyin anormal olduğuna..."