" Vaftiz babamdan bir mektup. "
" Vaftiz baban mı? Senin vaftiz baban yok." Dedi Vernon Enişte
"Var, " dedi Harry neşeyle. " Annemle babamın en iyi arkadaşıydı. Kendisi hüküm giymiş bir katil, ama büyücü hapishanesinden kaçtı ve şu anda saklanıyor. Yine de benimle temasta kalmayı seviyor... benden haberdar olmayı... mutlu olup olmadığımı kontrol etmeyi... "
Ve Harry, Vernon Enişte'nin yüzünde ki dehşet ifadesine bakıp sırıtarak, önünde Hedwig'in tangırdayan kafesiyle istasyon çıkışına yöneldi. Bu yaz geçen yılkinden çok daha iyi olacağa benziyordu.
" Kısa görüşmemiz boyunca söylemeye fırsat bulamadığım bir şey var. Sana ateşokunu gönderen bendim.
Lütfen bunu vaftiz babanın, senin on üç yıllık doğum günlerine karşılık toptan bir hediyesi olarak kabul et. "
" Sanıyor musun ki sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler ? Zora düştüğümüzde onları her zamankinden de berrak bir şekilde hatırlamadığımızı mı sanıyorsun ? Baban senin içinde yaşıyor Harry ve ona ihtiyacın olduğu zamanlarda kendini açıkça gösteriyor. Başka nasıl gidip de özellikle o Patronus'u yaratabilirdin ki ?
Çatalak dün gece yine koşuyordu. "