Ah,ne yapacağım,ne olacak benim kaderim? Çok ağır geliyor benim böyle bir bilinmezlikte olmam,bir geleceğimin olmaması,başıma neler geleceğini tahmin edememek.Geriye bakmakta korkutucu.Orada hep acı var,bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor.Beni mahveden kötü insanlar yüzünden sonsuza dek ağlayacağım!
Son zamanlarda Ivan Ilyic bu korkunç yalnızlığı çekerken,geçmişin anıları arasında yaşıyordu yalnızca.Geçmişin olayları birbiri arkasına geliyordu gözlerinin önüne.Her zaman en yakın geçmişten başlıyor,geriye doğru gidiyor,ta çocukluğuna varıyor orada duruyordu.