Hilal
@Nisan16
Öğretmen
Lisans
15 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnce Mehmed olabilir miydik?Duygu ve Düşünce
İnce Memed okumakta geç kaldığım okumaya başladığımda da elimden bırakamadığım sırf okumak için sabah 6 da aniden uyandığım bir kitap.
Kendisine yapılan haksızlıklara boyun eğmemiş gencecik bir insanın neler yapabileceğini nasıl mücadele edeceğini harika betimlemelerle sunan bir şaheser. Yaşar Kemal İnce Memed’i anlatırken adeta sizi Çukurova’da gezdiriyor sanki yıllardır orada yaşıyormuşsunuz hissi ile okuyorsunuz. Memed kendisine annesine yapılan haksızlığa baş kaldırırken birden köylünün halkın kahramanı oluyor. İnsanlar zulüm gördüklerinde bile aslında içten içe onu destekliyor ve Memedin köylüsünü kurtaracağına inanıyor. Bekledikleri gibi İnce Memed onları da Abdi Ağa denilen adamdan da kurtarıyor. Hala yok mu Abdi Ağalar? Bazen ekmek almak için girdiğimiz sırada bile görürüz. Özetle İnce Memed zulüm altında olan Çukurova halkı için direnişin simgesi olmuştur. Kitabın ikincisine geçmek için sabırsızlanıyorum.
Reklam
Zülfü Livaneli’den daha önce romanlar okumuştum bu sebeple denemesini de okumak istemiştim. Kitap genel olarak Türkiye’deki bozulmaları eleştiriyor. Bu eleştiriler belli bir alanda değil, yediğimiz yemekten, dinlediğimiz müzikten ya da futboldan, sanattan, siyasetten her alanda. Kitabı okurken sık sık kendimi buldum. Günlük hayatta gördüğüm bütün çiğlikler işlenmiş. Tüm bu güzelliklerin yanında benim kitapla ilgili eleştirim; dilde akıcılığı sağlamaya çalışırken dil basit bir hal almış. Diğer eleştirim ise, rahatsız olunan konuları uzatmış da uzatmış. Bazen durup öf demek de geçiyor içinizden. Örneğin cahillerin cehaletlerinin farkında olmadan yaşadıklarını biliriz. Ama yazar bunu kitapta evire çevire tekrarlamaktan da kendini alamamış. Bunlar dışında altını çizdiğim, benim düşüncem dediğim yerler de az değildi. Her şeye rağmen okunmalı.
Birbirinden farklı 19 hikayenin yer aldığı bu kitabı siz okumak istemeseniz bile hikayeler arasında kaybolup gidiyorsunuz. Hikayelerin akıcılığı verdiği dersler bir çırpıda okunacak cinsten. Hayatınızın ve kafanızın yoğun bir döneminde okuyabileceğiniz ve sizi yormayacak bir kitap. Kitabı okurken duygulandığım anlar kadar güldüğüm anlar da çok oldu. Okurken sanki yaşıyor hissi de uyandırıyor. Gidenlere ağıt kalanlara şiir gibi.. benim en sevdiğim hikayeler; “Necmi Enişte, Vecdi Çiçekler açtı, Fehime halamı kaybedip tekrar bulduğumuz gün ve Ömer”di.
İki yıldır kitaplığımda bekleyen bir kitaptı. Okumayı geciktirdiğime pişman olduğum bir kitap oldu. Kitabın adının hikayesi bile harika Fahrenheıt 451 “Kitap kağıdının tutuşmaya başladığı sıcaklık”.. bu kitapta korkuyu ve dramı hissedersiniz ancak kelimeler bunu açık açık dile getirmez. Yazar bu durumu harika işlemiş. Elinize somut şeyler vermeyip biraz daha yüzeysel geçip alt metni sizin yakalamanızı istemiş. Kitapta alışılmışın dışında itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangın çıkarmak için kitap yakmak için varlar. Bu ülkede Kitapların insanların yaşamında tehlikeli bir yere sahip olduğu düşünülür. İnsanların artık günlük konuşmaları sadece alışveriş yeme içme ve gezme üzerinedir. Bu durumda kitaplar onları düşünmeye sevk ettiği için tehlikelidir. Montag isimli itfaiyeci başta kitap yakarken onu düşünemeye sevk eden Clarisse’yle tanıştıktan sonra kitap yakmayıp tehlikelere rağmen kitapları saklayan ve bunun sonucunda evini,işini kaybedene bir suçlu olur. Benim burada etkileyen güzel bir detay var. Montag’ı evinde kitap sakladığı için şikayet eden kişinin eşi olması. İnsanların bu korku ütopyasında nasıl da yabancılaştıklarını görebiliyoruz. Fahrenheıt 451sayesinde bir korku ütopyasını ve insanın kendine, beynine ve birbirine yabancılaşmasını görüyoruz. Aslında abartmış olmasam günümüz insanı derim. Özetle kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitaptı.
Puan vermedi
Cengiz Aytmatov’un okuduğum ilk kitabıydı. Kitapta yazar, Tolganay ve toprağın konuşmasıyla başlar. Tolganay 3 oğlunu ve eşi Suvankulu savaşta kaybeder ama buna rağmen yaşama tutunur ve savaştan geride kalanlar için toprağı eker. Bu mücadeleyi Cengiz Aytmatov eşsiz bir dil ve anlatımla paylaşmıştır. Kendisi de babasız büyüdüğünden ve savaşta gelen mektupları okuyan biri olduğundan geride kalanların bakış açısıyla savaşı aktarmıştır. Savaşın sadece cephede çatışarak değil de geride kalanların mücadelesinden anlatır. Babasız kalan ve erkeksiz kalan bir toplumdan bahseder.
Reklam