Ne yaptığını gördün mü? Ne yaptığını gördün mü? Ne yaptığını
gördün mü?
Maven yakında hepsini öğrenecekti.
Başından beri istediği buydu.
Kıvrık eliyle yazdığı sözcükler düşüncelerimi yakar gibi belirdi.
Seni özlüyorum.
Yeniden karşılaşana dek.
Bulduğu başka şeyler için utanma becerisine bile sahip değildim.
Cal'in yanına kıvrılıp geçirdiğim geceler. Cameron'ı amacımıza
katılmaya zorlayışım. Maven'ın hastalıklı notlarını tekrar okurkenki
gizli anlarım. Unutulmuş prensimin kim olduğunu düşünmemle ilgili
anılar. Ödlekliğim. Kâbuslarım. Hatalarım. Beni o noktaya getiren
her bencil adımım.
“Evet. Bana yaslandığın için ben de kaskatı kesildim. Gömleğinin altını mükemmel bir şekilde görebiliyordum. Bu arada kırmızı sutyenin hoşmuş. Seksi.”
“Sabahın ikisinde bile sapıksın.”
“En iyi tarafımı ortaya çıkarıyorsun, Tatlı Bezelyem.”
“Değildi. Yine de artık seni evimle etkileyebileceğime göre,
benden faydalanmaya çalışırsan yaptıklarından sorumlu olamam.”
"Sen delisin."
“Belki de öyledir, Tatlı Bezelyem. Ama henüz evimi görmedin.”
“Natalia.”
Neden bana böyle seslenmek zorundaydı ki? “Uyuyorum.” Güldüğünü duydum. “Bilgin olsun diye söylüyorum, be
nim odam hemen yan tarafta. Otel bile birlikte uyumamız ge rektiğini düşünüyor.”
Başımı iki yana salladım ama gülümsüyordum. “İyi geceler, Hunter.”
“İyi geceler, Natalia. Yarın seni görmek için sabırsızlanıyorum.”