Gönül evim virane,
Ahlarım çınlıyor minarelerden.
Çıksam dağlarına yorgunluklarımın,
Bir ben eder yolları.
Şimdi yıkıldı hüznüm,
Bir dua eder mi acıları ahların!
Aynı türkünün sözleri bunlar,
Vuslat aynı, hasret aynı...
Hangi dağa gidersen git,
Toz aynı, toprak aynı...
Ne sözün tesiri değişir gülünce,
Ne toprağın kokusu yel esince,
Sen aynı, ben aynı..