"Düşünce insanın içine düşünce, yolun yarısı tamam. Yani varılır bir yere, önceki noktada değilsindir artık ve dönemezsin. Dönsen de eksik." Syf 67
"Şunu da unutma ki yeryüzünde gecikmişliğin ilacı yoktur "
"Belki de hayal gördün... İnsan cama uzun süre bakınca hep böyle olur, mutlaka bir yüz görür. Daha doğrusu herkesin, asla göremeyeceği halde görmek istediği kayıp bir yüzü vardır."
Bu kitabın yorumuna alıntılarla başlamak istedim. Hasan Ali Toptaş'ın okuduğum 6. Kitabı. Evlatlarını birbirinden ayıramayan bi anne gibiyim onun kitaplarını okurken. Hepsinin de ayrı bir yönü çekiyor kendine hepsini de ayrı seviyorum. Bu kitabı tekrar okumayı düşünüyorum ama iki üç yıl sonra. Kitap hakkında ayrıntı vermek istemiyorum ama şunu söyleyebilirim ki sırf dili ne kadar ustaca kullandığını görmek ve kurgunun gücünü hissetmek için bile okunur. İyi ki varsın Hasan Ali Toptaş iyi ki.