Demek ki, bazen bilgiyi de, yanılarak, talih zannettiğimiz oluyor. Hatta ara sıra cesur, gözünü budaktan esirgemeyen adamları da, cesur olduklarını unutarak talihli sanırız. Hâlbuki onlar elde ettikleri her seyi cesaretleri sayesinde elde etmişlerdir. Nice insanlar vardır ki, sırf cesaretleri olmadığı, zamanında atılmaktan korktukları için bir şey yapamaz ve kendilerini talihsiz zannederler. Hâlbuki ne kabiliyeti, ne
gayreti, ne bilgisi, ne cesareti, ne de nefsine itimadı olan insanların durdukları yerde bir şey yapmalarına
ve dolayısıyla talihli olmalarına imkân var mi?