Dilan erpolat
@Notre
15 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Kötüler kötülük yapana kadar iyiler, kötülük yapılana kadar başınızın üzerinde yeri var..kötülük yapanla kötülüge maruz kalana aynı yüz ifadesiyle bakamam , her ikisinede gülümseyemem.bunu yaparsam da kendi yüzüme bakamam diyorum..sizin mideniz kaldırıyorsa kötülük edenle kötülüge maruz kalana da aynı şeklilde gülmeye devam edebilirsiniz... n. Bir kitap ancak bu kadar güzel bir anlatıma sahip olup ancak bu kadar sürükleyici olur.. içim yana yana, insanların hissedemedigi vicdan azabıyla okudum kitabı.. insan oldugumu ve en büyük insafsızlığın yine bir kez daha insanlardan geldiğini üzülerek ve isyan ederek anladım.. . Ve kitap da çok içime işleyen kısımlardan biri de Halil in yaşlı ihtiyara yalnız o içerdeki kız senın kızın, ardından hepimizin kızı olabilirdi demesiydi..daha başka nasıl anlatılır bilmıyorum herkesin okuması gereken bir kitap ve umarım vicdan merhamet insanlık duyguları uyandırıp ona göre felsefe edindiren bir kitap olur..
Dün itibari ile bitirdim kitabı..effiye karşı nasıl bir his besleyeceğimi bilemedim..kitabın arka kapağındaki gibi bir konuya katılıyorum effi ailesi tarafından her istediği yapılmış bir çocuk olarak yetiştirildi ve kesinlikle çok erken bir yaşta zengin kariyerli yükselecegi mevkilere inanarak ve annesinin geçmişi olan bir kaymakamla evlendirildi..effiye gelince de bu evlilik konusunda ailesi ile aynı düşüncelere sahip olarak “16 yaşındaki bir kız çocuğunun sahip olamayacağı mevki makam zevk eglence düşüncesiyle itirazsız evlendi”..instentene gelince ona haksızlık yapıldığını düşünüyorum onun ilgi eksikliğini, çalışma hırsızının, yükselme azmi yüzünden evliliğini bu gidişata sürükledigini anlatıyor ama ben katılmıyorum çünkü instenten karısını seven , kısıtlamayan , sahip çıkan, her halini olgunlukla karşılayıp saygı duyan ve seven bir adamdı tek farkı ilkeleri vardı ve o ilkeleriyle sevıyordu effiyi..sonu kötü ve hazin bitti ..instenten kendi ilkelerine bağlı olarak kendisine yakışan hareketi yaptı..ve çok güzel bir noktaya getirdi dedi ki;”belki suç işleyen birine karşı nefret , intikam gibi duygular beslemedigin halde her suçun bir cezası olmalı diyerek toplumun bize baskı yaptığını empoze ettiğini ve bunu yapmalısına inandırıyor” günümüzde de böyle degil mi toplum baskısı herşeyi kısıylıuor yada suç a teşvik edıyor neden beni yargılayan ben miyim yoksa toplum mu??
