Nurefşan
@Nrfsn
Öğretmen
Erzincan
135 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Herkes hayatında en az bir kere keşke demiştir. Keşke onun kahve içme teklifini kabul etseydim, keşke doktor olmak yerine öğretmen olmayı seçseydim, keşke ona sevdiğimi söyleseydim, keşke
Öncelikle kitabı çok önce bitirdim fakat siteye girmeye fırsatım olmadı. Gözünüz korkmasın diye söylüyorum, gayet akıcı ve sıkılmadan okuyacağınız bir eser.
Kitabı bitirdikten sonra bir süre sustum. Konuşurken söyleyeceğim şey lüzumlu mu diye düşündüm, kelimelerimi seçerek kullandım, kötü bir şey söylemek istediğimde dilimi ısırıp sessizliği seçtim. Hâlbuki ne yapıyoruz öyle değil mi? Sadece konuşuyoruz. Öfkemizi, sevincimizi ifade ediyoruz, kullandığımız kelimelere dikkat bile etmeden. Yetmiyor başkaları hakkında da konuşuyoruz. Meğer bilmeden ne büyük günah işliyormuşuz.
Dil, insanı ne büyük felaketlere sürüklüyormuş. Kalbimizin temizliğini, ibadetlerimizin çokluğunu alıp yığınla günaha sokuyormuş insanı.
O kadar çok cümlenin altını çizdim ki bu kitapta, etkilendiğim yerlere kağıtlar yapıştırdım. Dünyanın aldatıcılığına kapıldığımda dönüp tekrar okumak için.. Hepsini yazmayacağım ki merak edip sizde okuyun diye.
Şimdi edebileceğim tek dua "Allah'ım dilini tutabilenlerden eylesin bizi."
Saatleri Ayarlama Enstitüsü, ismi insanda merak uyandırıyor ve okumaya teşvik ediyor açıkçası. Bende bir hevesle aldım ve başladım ama bir an bitiremeyeceğimi sandım. Kitabı yarım bırakmaktan da hoşlanmadığım için kendimi zorlayarak okudum. Sonuç; iyiki de okumuşum diyebileceğim bir kitap daha..
Kitap ana karakterimiz Hayri İrdal'ın çocukluğundan başlayıp kitaba adını veren Enstitüde çalışmaya başlayana kadarki serüvenini anlatıyor. Eskiyle yeni arasında kalmış, bocalayıp duran Hayri İrdal'ın renkli bir o kadar da tuhaf hayatını okurken bazı yerlerinde kahkaha attığımı da söylemeliyim.
Yazarın anlatımı aslında güzel, tasvirleri harika öyle ki sanki gözünüzün önünde gibi hissediyorsunuz sadece fazla uzun olduğundan ve detay olduğundan ilerlemekte zorlandım. Bir de fazla karakter var ve eğer okumaya ara verirseniz kim kimdi unutabilirsiniz. Eski bir kitap olmasına rağmen fazla yabancısı olduğumuz kelime yok bilmediğiniz kelimeler için de mutlaka yanınızda sözlük olsun. İyi okumalar..
Öncelikle kitabı çok uzun bir müddette bitirmem tamamen yoğun olmamdan kaynaklanan bir durum. Yoksa kitap bir solukta bitirilebilecek türden. Ama etkisinin düşünerek okunduğunda uzun süreceğini tahmin ediyorum.
Okumaya başladığımda anlamakta güçlük çektim (okuduğum ilk özdenören kitabı olduğundan olabilir) konuyu kafamda oturtamadım, karışık geldi ama devam ettikçe alıştım yazarın üslubuna. Okuyacaklara tavsiyem benim gibi olduysanız lütfen sabredin ve okumaya devam edin.
Kitap iki farklı hikayeyi anlatıyor. Birincisi; bütün zorluk, açlık ve sefalete rağmen değerleri için savaşmış, bu uğurda arkadaşları asılırken korkarak saklanan adamın değişen düzeni protesto ederek, belki de korkaklığını gizlemek için 50 yıl dışarı adım atmamasını anlatıyor. İkincisi ise savaşta asılan insanların uğrunda asıldıkları şeyleri anlayamayan hatta üzerinde düşünmeyen, kültür ve değerlerini kaybetmiş, yozlaşmış insanların hayatını ele alıyor.
Kitabın son sayfalarında dede ve torunun camiye gittikten sonra olanlar tüm kitabın özeti gibiydi. Kendimi eleştirmemi, düşünmemi ve tabiki halimize üzülmeme sebep olan bir kitap oldu benim için. İkinci defa okuyacağımı düşünüyorum. Gönül rahatlığıyla herkese tavsiye edebileceğim bir eser. Lütfen okuyun, okutun..
Kitabın ne anlattığından çok bize ne anlattığı daha önemlidir, çünkü herkes farklı anlar farklı yorumlar.. Dönüşüm bana özgür olduğunu sanan köleler olduğumuzu anlattı. Özgür olanları istemediğimizi, yok etmeye çalıştığımızı gösterdi. Dahası herkes tarafından sadece onlara faydamız varsa sevildiğimizi söyledi. Ve benimde insanlara karşı "zaten olmayan" güvenimi ve sevginin büyüklüğüne olan inancımı yok etti.
Gregor Samsa bir sabah böceğe dönüştü ve özgür oldu. En iyi çalışanının bile ufak bir geç kalmasını tolere edemeyen şirketin çalışanı olmayarak, karşı çıkarak, böcek olarak özgür oldu. Çalışmadığı için ailesinin geçimini sağlayamıyordu, dahası aileye bir de zararı dokunuyordu. Bu zamana kadar baş tacı olan Gregor, artık işe yaramaz bir yük ve ortadan kalkması gereken bir böcekti...
Açıkçası kendimi sorgulamaya başladım. Menfaatlerimiz doğrultusunda mı seviyoruz insanları, bir çıkarımız olmadığında o çok sevdiğimiz insanın ölümünü isteyecek kadar kötü müyüz yani? Yada bu düzene ayak uydurmak istemeyen bir insana böcek muamelesi yapma hakkını kendine verebilecek kadar üstün?
Franz Kafka'nın Dönüşüm'ü, hakkında birçok inceleme, yorum ve metin bulmamız mümkün olan harika bir eser.. Ve benim de okurken hüzne boğulduğum bir kitap..
