Bir deyim öğrendim:”Vernem Nidahen,”dedi. ”Birini öldürüp mezarının üzerine çiçekler dikmek demekmiş.
Hani diyorum ya sana çok değiştim ben, farklı biriyim artık diye; beni öldürmüşler aslında İrem, öldürmüş yani o kişi. Kollarında huzur bulduğum, dört duvarıma çatı olan. Sonra çiçekler dikmiş mezara, ben açmışım sanki. Sen de çiçek olup açar mısın İrem, gelsem en güzel çiçekleri diksem mezarına? N'olursun ol.”