Hun Çol prokuror ola bilməmişdi.Anası hamıya deyərdi ki,“Prokuror olmaq Hun Çolun arzusudur”,sən demə,bu,anasının da arzusu imiş.Hun Çol fikirləşirdi ki,bu,heç vaxt baş tutmayan uşaqlıq xəyalıdır,amma anasının xəyallarını alt-üst etdiyini heç düşünməmişdi.“Bağışla məni,ana,sözümün üstündə durmadım”.İndi bircə şey istəyirdi;anasını tapıb onun qayğısına qalmaq.Amma ürəyinə dammışdı ki,bu fürsəti çoxdan əldən verib.