Rahibe Francisca yağmur
damlalarının, günahlarımızı temizlemek için
düşen melek gözyaşları olduğunu söylüyor,"
Büyülenmiş gibi, "Vaay," demişti. "Demek
açıklaması buymuş." Kız hararetle, "Hayır
değil,"
diye atılmıştı. "Yağmur damlaları düşüyor,
çünkü her şey düşer! Her şey düşer! Sadece
yağmur değil!
Genç adam, "Senin çok fazla soru sorduğunu
söylüyorlar," demişti.
Vittoria kaşlarını çatıp bakmıştı. "Soru sormak
kötü müdür?"
Gülmüştü. "Sanırım haklılarmış."
"Sen burada ne yapıyorsun?"
"Senin yaptığının aynını... yağmur damlalarının
neden dûştüğünü merak ediyorum."
O gün yağmur yağıyordu. Rahibeler onu iki kez
akşam yemeğine çağırmışlar, ama o her
zamanki gibi duymuyormuş gibi yapmıştı.
Dışarıdaki avluda durup yağmur damlalarını
seyretmişti... bedenine düşmelerini hissetmişti...
nereye düşeceklerini tahmin etmeye
çalışmıştı. Onu tekrar çağıran rahibeler,
kafasının dikine giden çocuklar zatürreeye
yakalanırsa doğayı merak etmeye hali kalmaz
diyerek korkutmuşlardı..