Bu kitabı ilk okuyuşum 10 sene önceydi. 2024 de 2. Okuyuşumda bana bu kadar farklı hissettirip düşündürmesi çok güzel .Bir çocuk için çocuk kitabı, yetişkin için düşündüren bir fabl
“En sonunda bütün gezegenlerde olduğu gibi Küçük Prens’in gezegeninde de ( hepimizin gezegeninde yani kendi iç “dünya” mızda) yararlı ve zararlı bitkiler (duygular)olduğunu anladım…ancak bu tohumlar (duygu kırıntıları )gözle görülemiyormuş . İçlerinden birisi uyanma arzusuna kapılana dek(bir olay onu tetikleyip uyandırana dek ) bu tohumlar toprağın (kalbimizin)derinliklerinde uyurlarmış…Bu turp yada gül filizi ise (sevgi ,merhamet,umut,merak ,hayranlık )istediği gibi büyümesine izin verilebilirmiş. Ancak söz konusu olan zararlı bir bitkiyse (kin, nefret,korku,kıskançlık ), onu tesbit eder etmez hemen kökünden söküp atmak gerekiyormuş …
Küçük prens der ki “Aslında bu bir disiplin meselesi. Sabah kendinize çeki düzen verdikten sonra , gezegeninize de (iç dünyanıza ) da aynı özenle çekidüzen vermeniz gerekiyor.