Eşi ve çocukları "onundu" ve o onlarsız yaşayamıyorsa onlar da onsuz yaşayamamalıydı. Toksik erkeklikler kadar toksik kadınlıklar da vardır ama şiddet bağlamında özellikle bu "kendinde sahip olmaya hak görme" kavramı risklidir.
Pek çok kadın gibi, ben de annelik içgüdülerinin ışık gibi düğmesine basılınca açılmadığını anladım ve annelikte her zaman huzur bulmadım. İşimde hastalarıma ilgi gösterirken yetkin biri olmaya alışmıştım, evdeyse kimi zaman kendimi yetersiz buluyordum, bu da beni kaygılandırıyordu.