Hayatta silgim hep kalemimden önce bitti. Çünkü kendi doğrularımı yazacağım yere, tuttum başkalarının yanlışlarını sildim. Beklenen hep geç geliyor; geldiği zaman da insan başka yerlerde oluyor. Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yalnız ağlarım.
"Böyle bir devinimle ayağa kalkan biri otele, bir tiyatroya, bir trene, bir eğlenceye değil ölüme gidebilirdi sadece. Bu iblisler salonundaki hiç kimse bu adamın evinde, bir bankada, ne de akrabaları katında dayanağı kalmadığını, burada son parasıyla, belki de hayatıyla kumar oynadığını, şu andaysa bu yalpalayan adımlarıyla herhangi bir yere, ama mutlaka hayatın dışında bir yerlere gittiğini hemen anlardı."
" Bütün, evet bütün insanlar beni şımarttılar,bana karşı hep iyiydiler;sadece sen, evet,sadece sen beni unuttun, sadece sen, sadece sen beni hiç tanımadın! "