İnsan bazen birine kelimelerle ev kurar
ama o kişi o evin kapısından hiç girmez
Yazdıkların ona ulaşmaz belki
ama sen her cümlede biraz daha kendini tanırsın
Garip olan görülmemek değil
garip olan bir kalbin bu kadar çok hissedebilmesi
O okumayacak diye yazı değersiz olmaz
çünkü bazı satırlar birine gitmek için değil
içindeki yükü hafifletmek için doğar
Belki o hiç bilmeyecek
ama sen birini böyle sevebildiğini hep hatırlayacaksın
Ve en çok da bu
insanı hem kırar
hem büyütür