Behiyye Ankara
@Onlyb
Kütahya, 11 Mayıs 1976
20 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
İçimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi
nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren
kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi
nedir yalnız bize yakışan bu serüven
bu serüven ki
bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri
ve terketti bizi huzur denen sevgili
kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında
billur bir kuş gibi...
içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu...
beraber yürüyelim olur mu.. İbrahim Tenekeci
Reklam
Öyle ya , burası cennet de değildi.
Her gönlümüzün arzu ettiği oluveremezdi.
Her bir doğum bana bu içinden çıkılamaz serüvenin nasıl hızla başladığını,
Telaşlı telaşlı koşuşturan insanların nasıl bir akibete koştuklarını,
Ben oldum demenin
Ben geldim demenin
Ben sevdim demenin
Ve dahi başında " ben " olan her hecenin sonunun nasıl kesildiğini göstermek için
yeterdi...
open.spotify.com/track/33dy9GFQn...
Alıntı
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
Sayfa 149
