Son bir saattir abajurun ışığında yan yatmış, duvarı seyrediyorum! Duvarla konuşuyorum! O beni dinliyor... Sözümü kesmiyor... Soru sormuyor... Şimdilik iyiyiz, birazdan da tavana geçeceğim...
Yaşadığınız tüm o acıların içinde, size dayan diyen o sesten başka bir şey kalmadığında, çaresizce koynuna sığındığınız geceler ilaç olduğunda, günler çabucak geçsin istiyorsunuz. Ve... Bir şey eksik kalı yor... Çocukluğunuzdaki o saf, masum, içten gülüş...
Bazı anılar vardır; o anın mükemmelliğini hep hatırlamak istersiniz. Bazı anılar da vardır ki size hissettirdiği acı, ömrünüzce unutamayacağınız kadar büyük ve derin olur...