"Neden çocukken günler bitmek bilmezken, büyüdükçe yıllar göz açıp kapayıncaya kadar geçer? Nörobilim bunu beynin enerji tasarrufu mekanizmasıyla açıklar: Rutin, beynin 'otomatik pilota' geçmesine neden olur; zihin, tekrarlanan ve bilindik olayları yeni bir anı olarak kaydetmeye değer görmez, bu da zaman algısını sıkıştırarak koca bir yılı hafızada tek bir günmüş gibi hissettirir. Buna karşılık her yeni deneyim, beyinde taze nöral bağlantılar kurarak zamanı öznel olarak yavaşlatır ve 'genişletir'. Dolayısıyla uzun ve dolu bir yaşamın sırrı takvim yapraklarında değil, konfor alanının bittiği yerdedir; rutini her kırdığınızda, biyolojik saati bükerek hayatınıza, akıp giden değil, hafızanızda iz bırakan 'yaşanmış' anlar eklersiniz."