Bazen çok yorulursun...
Çevrenden, Ailenden,kendinden...
Sıkışıp kalırsın karanlıkta...
Gözyaşların vardır sadece yanında..
Çok şey beklerler senden..
Yapacak gücün var mı diye düşünmeden..
Sonra çok fazla düşünmeye başlarsın..
Düşündükçe yalnız olduğunu daha iyi anlarsın..
Uyuyamazsın..
Samimiyetsiz dünyada samimi olmanın cezasını çekersin..
En yakının en fazla acıtan olur yüreğini..
Kurtulmak istersin ama Koca Dünyada gidecek bir yer bulamazsın..
Kendinden kaçamazsın..
Ruhun bedeninde sıkışır..
Bedenin varlığının olduğu dünya da.. Yazacak çok şeyim var belki ama...
Yaşayabilmek ümidiyle...